
Αγγειόσπερμο, δικότυλο, μονοετές , ποώδες φυτό το σινάπι ανήκει στη τάξη Καπιπαρώδη και στην οικογένεια Βράσσικα με 10 είδη της Ασίας της Ευρώπης και της βορείου Αμερικής . Έχει ζωηρά κίτρινα άνθη που σχηματίζουν ταξιανθίες και τα φύλλα είναι μετρίου μεγέθους που εναλλάσσονται. Τα περισσότερα είδη είναι ζιζάνια των αγρών. Τα σημαντικότερα είδη είναι τα arvensis, alba, nigra ή μαύρη μουστάρδα και brassica juncea ή καφέ μουστάρδα. To arvensis είναι φυτό που φτάνει τα
Παλιότερα όταν δεν υπήρχαν τα ζιζανιοκτόνα ήταν πιο συνηθισμένο στους σιτοβολώνες όπου ανάμεσα στο σιτάρι ξεχώριζαν τα κίτρινα άνθη της λαψάνας .
Τα είδη alba , nigra και juncea καλλιεργούνται στον Καναδά , στις Η.Π.Α την Ουγγαρία, τη Γαλλία και τη Βρετανία για τα καυτερά τους σπόρια από τα οποία παρασκευάζεται το γνωστό καρύκευμα μουστάρδα.
Τα σπόρια αυτά περιέχουν φυτικά έλαια και ένα ισχυρό ένζυμο που ονομάζεται μυροσίνη. Όταν ξεραθούν γίνουν σκόνη και ανακατευτούν με νερό τότε γίνεται μια χημική αντίδραση παράγοντας ένα έλαιο που δεν υπήρχε στο φυτό. Η οσμή του είναι ερεθιστική και η γεύση του καυτερή και στιφή. Από το είδος Alba παρασκευάζεται η λευκή μουστάρδα , από το nigra η μαύρη και από το juinca η καφέ. Μια παραλλαγή του είδους alba που είναι γνωστή σαν βρουβολάψανο είναι αυτοφυής στην Ελλάδα , οι καρποί του είναι αγκαθωτοί, τα σπόρια του κίτρινα και το έλαιο των σπόρων του χρησιμοποιείται σαν φωτιστικό.
Μπαχαρικό το οποίο προέρχεται από το φυτό Sinapis Alba (το άσπρο), Sinapis Nigra (το μαύρο) και Sinapis Arvensis (το άγριο). Το άσπρο σινάπι είναι φυτό που φτάνει μέχρι τα
Το σινάπι είναι γνωστό από την εποχή του Ιπποκράτη. Στο μεσαίωνα το χρησιμοποιούσαν σα συντηρητικό των τροφών γιατί σταματά τη δράση των βακτηριδίων. Χρησιμοποιούνται οι σπόροι (από τους οποίους γίνεται η μουστάρδα) και τα φρέσκα φύλλα του. Στην κουζίνα χρησιμοποιείται το άσπρο και το άγριο ενώ στη φαρμακοποιία το μαύρο. Το άσπρο σινάπι έχει διεγερτική επίδραση σε όλες τις λειτουργίες του οργανισμού και δίνει μια αίσθηση ευεξίας ενώ με το μαύρο κάποιοι κάνουν "σιναπισμούς" (χτυπώντας σπόρους και τοποθετώντας τον πολτό εξωτερικά) για να δημιουργήσουν τοπική υπεραιμία. Το σινάπι έχει πάρα πολλές θεραπευτικές ιδιότητες και εκτός από τη γνωστή μουστάρδα χρησιμοποιείται ως αφέψημα, ζωμός, αλεύρι, λάδι (σιναπόλαδο), έγχυμα, κατάπλασμα κ.ά. Πρέπει να αποφεύγεται η χρήση του σκέτου σιναπόσπορου γιατί είναι πολύ καυστικός, όπως και του αδιάλυτου σιναπόλαδου στο δέρμα γιατί προκαλεί εγκαύματα. Καλό θα είναι οι υπερτασικοί να αποφεύγουν το σινάπι. Κάποιοι πρακτικοί συνιστούν για τις "μεγάλες παγωνιές" να ρίξει κανείς μέσα στις κάλτσες του μια πρέζα από σκόνη σιναπιού για να δημιουργηθεί υπεραιμία! Κάτι βέβαια που δεν πρέπει να γίνεται συχνά γιατί μπορεί να προκληθούν παρενέργειες. Μια παλιά "συνταγή" επίσης για την ανικανότητα πρότεινε την "εντριβή" του ανδρικού μορίου με σινάπι για την πρόκληση υπεραιμίας!!!
Το ανθοΐαμα είναι κατάλληλο για βαθιά θλίψη και κατάθλιψη που προέρχεται από μη φαινομενικούς λόγους που δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε.
Το ανθοΐαμα αυτό σας βοηθά να διαλύσετε τα σύννεφα έτσι ώστε να μπορέσετε να ξαναβρείτε τη χαρά και τη γαλήνη στη ζωή.
Μέθοδος δυναμοποίησης: Βρασμός
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου